สวัสดีอีกครั้ง…ราตรีแห่งความเหงา เวลาผ่านไปเร็วเหลือเกินใกล้ปีใหม่อีกครั้ง และทุกๆปีผมเองก็คงทำอะไรซ้ำๆ เดิมๆ คล้ายๆกับทุกปี วันนี้ผมอยากพูดถึงนางในฝันของผม ระหว่างเวลาที่ผมนั่งทำงานอยู่ สมองมันก็มีเรื่องนี้แว๊บเข้ามาให้หัว มันเป็นเรื่องที่ผมไม่เคยคิดว่ามันจะมีทางเป็นจริงได้ เพราะมันก็คงเป็นแค่ความฝันลมๆแล้งๆ ของคนๆหนึ่ง 

เธอเป็นผู้หญิงผมยาว ผิวขาว ผมมักฝันถึงเธอบ่อยๆ บางทีเวลาว่างๆผมก็จะคิดอะไรเพลินๆเกี่ยวกับเธอเล่นๆ เธอเป็นผู้หญิงที่เฮฮา ร่าเริงได้ตลอดเวลา แต่บางครั้งเธอนั้นก็แอบเศร้า เวลาเธอยิ้มทุกๆอย่างก็ดูจะสดใส อย่างไม่มีเหตุผล ผมชอบเวลาที่เธอยิ้ม ถึงแม้ผมจะพบกับรอยยิ้มนั้นในเฉพาะเวลาที่ผมนอนหลับตา เธอเป็นนางในฝันที่ผมคิดว่าใครๆหลายๆคนคงชอบ และรู้สึกร่าเริง ทุกครั้งที่เวลาอยู่ใกล้ๆเธอ เธอมักจะยิ้มแบบไร้สาเหตุ แต่ช่างเป็นรอยยิ้มที่ออกมาจากใจ

ถึง…นางในฝัน วันนี้ได้พบเธอแล้ว เธอเป็นคนใกล้ๆตัวนี่เอง เธอเป็นคนที่ผมแอบชอบมา เกือบๆปีแล้วถึงตอนนี้ผมยิ่งมั่นใจว่าเธอนี่แหละ นางในฝัน มันมักมีอะไรแปลกๆที่ผมเองก็ทำใจลำบาก ยากเกินกว่าที่จะอธิบายเป็นคำพูดได้ บางทีการที่ผมยืนอยู่ตรงนี้ แล้วปล่อยให้เขายืนอยู่อีกที่หนึ่ง น่าจะเหมาะกว่า สุดท้าย แต่ผมคงทำอะไรไม่ได้มากนอกจากคำว่า”พี่ชาย” ….