ผมไม่รู้ ว่าชีวิต ของผมตอนนี้มันเป็น อย่างไงกันแน่ หลายๆสิ่งหลายๆอย่าง มันมักผ่านไปเร็วซะจนผมไม่ทันได้ตั้งตัว ผมมองไปรอบๆตัวผม เห็นผู้คนมากมายกำลังวิ่งตามหาสิ่งที่ตัวเองต้องการ  แล้วเมื่อไรการเดินทางของทุกคนจะสิ้นสุด เมื่อเราตายหรอ ผมว่าไม่ใช่หรอก ผมคิดว่าการเดินทางของผมจะสิ้นสุดลง ก็ต่อเมื่อผมทำอะไรบางสิ่ง บางอย่างสำเร็จเสร็จสิ้น มั้ง

ผมรู้ว่าทุกคนมีความฝัน ผมรู้ว่าทุกคนมีหลายสิ่งหลายอย่างที่อยากทำมากมายเต็มไปหมด บางคนก็ทำสำเร็จแล้ว บางคนก็กำลังทำอยู่ หรือบางคนอาจจะยังไม่เริ่มเลย แต่สำหรับผมบางอย่างผมทำสำเร็จ บางอย่างก็กำลังทำอยู่ แต่บางอย่างก็ไม่สำเร็จ ก็มันแน่นอน อยู่แล้วผมไม่มีเวทมนต์หนิ ที่จะเสก อะไรก็ได้ หลายครั้งที่ผมได้แต่นั่งมองโอกาสมันหลุดลอยไป ทั้งที่ผมสามารถเดินไปหยิบมันมาได้ หลายครั้งที่ผมต้องมานั่งเสียใจกับการกระทำของตัวเอง หลายครั้งที่ผมต้องมองคนอื่นเดินมาคว้าโอกาสต่อหน้า

ผมอยากจะบอกว่า ถ้าคุณอยากทำอะไรก็ทำไปเถอะครับ ถ้ามันไม่ทำให้ใครเดือดร้อน และมันไม่ผิดต่อใคร อย่าปล่อยให้โอกาสหายไป คำว่าโอกาส มันก็ คล้ายๆกับคำว่า อากาศ มันมีอยู่ทุกที ทุกแห่ง แต่ขึ้นอยู่ว่าคุณจะใช้มันทำอะไรมากกว่า อย่าปล่อยให้สิ่งที่คุณหวังต้องกลายเป็นสิ่งที่คุณหมดหวัง เพียงเพราะแค่คุณไม่เดิน ออกไปหยิบมันไว้

สุดท้ายผมอยากจะขอบคุณทุกคนที่สอนให้ผมรู้จักสิ่งต่างๆบนโลกใบนี้ โลกใบนี้มันไม่ใหญ่เกินไปเลยสำหรับเรา ผมคิดว่ามันเล็กไปด้วยซ้ำสำหรับการค้นหาบางสิ่งบางอย่าง ขอบคุณจริงๆครับ

ปล. วันนี้เหนื่อยๆจากหลายสิ่งหลายอย่าง